ای کاش جوابیه فرهنگستان زبان و ادب فارسی در پاسخ به گزارشی که درباره وضعیت زبان فارسی در کوچه و بازار و مکاتبات اداری و مطبوعات نوشتم و پاسخ من به آن جوابیه کامل چاپ می شد. قطعا برای شما هم جالب بود که ببینید نهاد عریض و طویلی مثل فرهنگستان با آن همه استاد و اساتید (اساتید غلط است، باید بنویسم استادان) در جوابیه شان شعری خطاب به من نوشته اند که از اتحادیه کامیون داران هم بعید به نظر می رسد. من فقط به یک مصرع از آن قناعت می کنم: غوره نشده مویز شدی احسنت. از نظر فرهنگستان روزنامه نگاری که گزارشی درباره زبان فارسی نوشته غوره است و هنوز مویز نشده است.
آن چه اما برای من جالب بود توجه بسیاری از دوستان و استادان (گفتم که اساتید غلط است) روزنامه نگاری به این گزارش و لطف بی دریغشان بود. دکتر احمد توکلی که برای من بسیار عزیز و دوست داشتنی است، جناب آقای محمود سلطان آبادی(که وبلاگش بدون اغراق یکی از به روزترین وبلاگ های حوزه ارتباط است، استاد تابان خواجه نصیری، همکار و دوست عزیزم آقای علی اکبر قزوینی و برخی دیگر از دوستان مرا مورد لطفشان قرار دادند.
همین لطف ها مرا تشویق کرد تا به سوژه بکری که برای گزارشی درباره فرهنگستان تدارک دیده ام فکر کنم؛ هرچند که این سوژه را به امیلی امرایی در روزنامه اعتماد ملی هدیه کرده ام اما ته دلم راضی نیستم و اگر امیلی امرایی نجنبد و آن گزارش را خوب به سامان نرساند ممکن است به پس گرفتن هدیه ام فکر کنم.
I لینک این مطلب I چهارشنبه 5 بهمن1384 22:35 رضا ولیزاده
|
