تحلیل تکنیک های اجرایی ۲۷ تن از کارکنان صدای آمریکا - قسمت سوم: انوشيروان کنگلرلو، کارشناس-مجري برنامهي خبرها و نظرها
صبح يک روز بهاري، يعني بهار همين سالي که به پاييز رسيده، در راديو ايران برنامهي زندهاي به نام «کيوسک» داشتم که پنجشنبهها روي آنتن ميرفت به مناسبت روز تولد راديو در ايران، قرار بود با برخي از مجريان راديو گفتوگو کنم. يکي از گفتوگوها با محمد صالح علا بود. از او پرسيدم: «آقاي صالح علا تا به حال شده متني يا مطلبي را بخواهيد پشت ميکروفن راديو بخوانيد و دست و دلتان بلرزد؟»
صالح علا پاسخ داد: «من اصلا هميشه دست و دلم ميلرزد. حتي وقتي که پشت ميکروفن نيستم...»
پرسش بيربطي بود از کسي چون صالحعلا. راست ميگفت که هميشه دست و دلش ميلرزد. حتي باري شده بود که در برنامهي «راه شب» داشت شعري ميخواند که از همان مصرع آغازين گريهاش گرفت و تا پايان آن گريست. شايد بايد مي پرسيدم تا به حال شده که دست و دلت نلرزد؟ و پرسش آن روز را ميگذاشتم براي روزي که بتوانم آن را از انوشيروان کنگرلو بپرسم. مردي که انگار ميکني اصلا دست و دلي ندارد تا بلرزند.
۱- اجراي خبر: اجراي يک خبر را شايد بتوان به پرواز يک هواپيما و يا اجراي يک قطعه موسيقايي تشبيه کرد. يک هواپيما از روي باند حرکت ميکند، رفته رفته اوج ميگيرد، در حين پرواز بنا به ضرورتهايي ارتفاع خود را افزايش يا کاهش ميدهد و سرانجام فرود ميآيد.
انوشيروان کنگرلو را ميتوان از حيث اجراي خبر نه تنها در ميان مجريان صداي آمريکا بلکه در ميان مجريان تراز اول سازمان صدا و سيماي ايران و حتي جهان، جزو برترينها به شمار آورد. او ميداند هر خبر را بايد با چه لحني آغاز کند. ضرورتهاي موسيقايي هر متن را ميشناسد. ضرورتهاي چندصدايي خواندن خبر را بههنگام و بجا رعايت ميکند و سرانجام آنگونه که روح کليخبر و جنس کلمات پاياني آن ايجاب ميکنند فرود ميآيد.
بزرگترين ويژگي او اين است که نه تنها هر خبر را تخت اجرا نميکند بلکه ميداند لحن شروع خبر بعدي و اخبار بعدتر را بايد تغيير دهد و تمامي خبرها را با يک لحن شروع ...
براي ديدن متن كامل روي ادامهي خبر كليك كنيد
