شبکه تلویزیونی صدای آمریکا (VOA) به عنوان یک رسانه فارسی زبان از ضریب نفوذ بالایی در مردم ایران برخوردار است. فراتر از نفوذ آشکار و ملموس این رسانه در افکار عمومی و خانواده های ایرانی می توان رد پای به کارگیری تکنیک های این رسانه را در شبکه های خبری ایران نیز یافت. اثر پذيري از اين تکنيک ها را در حوزههايي چون طراحي استوديوهاي خبري و طراحي وله يا آرم برنامهها و ديگر اجزاي ساختاري و سختافزاري آن ها نيز ميتوان يافت که البته به هيچ عنوان اين مقوله جزو دغدغههاي اين نوشتار نيست.
تلويزيون صداي آمريکا که تا پيش از ظهور شبکهي تلويزيوني بيبيسي فارسي يکهتاز عرصهي اطلاعرساني و ارائه تحليل هاي متفاوت از شرايط سياسي، اجتماعي، فرهنگي، اقتصادي، ورزشي و... ايران، خاورميانه و به طور کلي جهان بود. اما ظهور تلويزيون فارسي بيبيسي به عنوان يک رقيب جدي و قدرتمند تلويزيون صداي آمريکا را از نشستن در راس هرم اطلاعرساني پايين کشيد و شانه به شانهي او به رقابت با اين رسانه پرداخت.
هيچ يک از اين دو شبکه در نهايت موفق نشدند برتري رسانه اي خود را به طور کامل به ديگري تحميل کنند اما مي توان به تفاوتهايي کلي ميان اين دو رسانه اشاره کرد که هر يک از اين تفاوت ها باعث مي شود تا مخاطبان فارسي زبان اين دو شبکه را در فهرست ... براي ديدن متن كامل روي ادامهي مطلب كليك كنيد
